Pragnąc dopełnić badań polskiej archeologii śródziemnomorskiej wprowadził profesor naszą misję na teren wykopalisk kultury klasycznej, grecko-rzymskiej. Najodpowiedniejszym miejscem wydał mu się Cypr, który przez trzysta lat pozostawał pod panowaniem egipskich Ptolemeuszów. Jako teren eksploracji wybrał profesor Nea Pafos. Prace wykopaliskowe rozpoczął w pierwszych dniach czerwca 1965 r. Jakież było zdziwienie archeologów cypryjskich, przebywających w obozie polskiej misji, kiedy już po dwóch godzinach odkopano pierwszą marmurową rzeźbę, przedstawiającą Asklepiosa! Okazało się, że teren wykopalisk wybrany był znakomicie, gdyż w ciągu następnych dni odnaleziono całą serię zabytków rzeźbiarskich. W czasie sondaży na dalszych terenach natrafiono min. na zabudowę miejską pomieszczeń z epoki hellenistycznej, z fragmentami malowideł ściennych, odpowiadających pierwszemu okresowi malarstwa pompejańskiego. Zresztą każde ze znalezisk było ciekawe i niesamowite, ale można wyróżnić najważniejsze.

Naukowcy .